خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش منعمی (بخشندهای) میپردازد که نعمتهایش همهگیر است و از هر صفت ناپسندی مبراست. شاعر اشاره میکند که علم و دانش در جهان به این منعم مربوط است و او را بهعنوان کسی میستاید که بر همه چیز آگاه است. همچنین، شاعر از خود و وضعیتش سخن میگوید و اشاره میکند که با وجود سختیها، همچنان به راه خود ادامه میدهد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۲۱ - خطیب بباع
خطیب بباع ای منعمی که در عالم
کسی ندانم کز نعمت تو محرومست ۱
خیال و سیرت و رسم و ره تو محمودست
منزهی تو ز هر خصلتی که مذمومست ۲
چنانکه گشت نبوت بمصطفی مختوم
کنون مروت امروز بر تو مختومست ۳
همه جهانرا معلوم شد که هر علمی
که در جهان بود، آن علم بر تو معلومست ۴
رسید تیر مه و تیر روشن سرما
تو راست علم که پیکان چگونه مسمومست ۵
میان جبه من حشو نیست گرچه بسی
بشعرم اندر حشو است و بر تو مفهومست ۶
فرست جبه مرسوم من به دست کسی
بر من و، منم آنکو به ژنده مرسومست ۷
بزی بکام دل خویش در جهان چندان
کزان زیادت نه ممکنست، موهومست ۸
کسی ندانم کز نعمت تو محرومست ۱
خیال و سیرت و رسم و ره تو محمودست
منزهی تو ز هر خصلتی که مذمومست ۲
چنانکه گشت نبوت بمصطفی مختوم
کنون مروت امروز بر تو مختومست ۳
همه جهانرا معلوم شد که هر علمی
که در جهان بود، آن علم بر تو معلومست ۴
رسید تیر مه و تیر روشن سرما
تو راست علم که پیکان چگونه مسمومست ۵
میان جبه من حشو نیست گرچه بسی
بشعرم اندر حشو است و بر تو مفهومست ۶
فرست جبه مرسوم من به دست کسی
بر من و، منم آنکو به ژنده مرسومست ۷
بزی بکام دل خویش در جهان چندان
کزان زیادت نه ممکنست، موهومست ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰ - رمضان آمد
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲ - ای بنده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.