خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر با بیان اینکه با موی سفید (پیری) و روی سیاه (شرمساری) آمده، از گناهان و کوتاهی‌های خود در بندگی سخن می‌گوید و اذعان می‌کند که از کرده و ناکرده‌های خود پشیمان است. در پایان، با ذکر جملهٔ «لا حول ولا قوه الا بالله» توکل خود را به خدا نشان می‌دهد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند پشیمانی، توبه و توکل به خدا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد.
شماره ۳۶ - با موی سفید آمدم و روی سیاه
با موی سفید آمدم و روی سیاه
نا کرده ترا، بندگی و کرده گناه ۱
از کرده و ناکردهٔ خود منفعلم
«لا حُولَ وَلا قوّة الاّ بالله» ۲
نا کرده ترا، بندگی و کرده گناه ۱
از کرده و ناکردهٔ خود منفعلم
«لا حُولَ وَلا قوّة الاّ بالله» ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - نبود، به جز از مهر علی در دل من
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - دل بسته «وفایی» به تولاّی علی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
