خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که هرگز به سوی زاهدان نخواهد رفت و حتی اگر جایگاه آنان بهشت باشد، ترجیح می‌دهد به دوزخ برود اما نزد آنان نرود. در مقابل، او تنها به سوی شراب نوشان می‌رود و با آنان همراه می‌شود.
متن دارای مفاهیم انتقادی نسبت به زهد و اشاره به مصرف شراب است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد. همچنین درک عمیق‌تر محتوای عرفانی و انتقادی آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰ - من جز، بر قومِ باده نوشان نروم
من جز، بر قومِ باده نوشان نروم
هرگز، به بر زهد فروشان نروم ۱
این طایفه را، جای اگر فردوس است
دوزخ روم و به پیش اوشان نروم ۲
هرگز، به بر زهد فروشان نروم ۱
این طایفه را، جای اگر فردوس است
دوزخ روم و به پیش اوشان نروم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹ - تا گشت رضای او رضای من و دل
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - جنّت به بها، نمی‌دهی می‌دانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
