شماره ۶ - ره از همه جا بسته ولی راه تو باز است

ره از همه جا بسته ولی راه تو باز است
عالم همه را بردر تو روی نیاز است ۱

دارم گله از زلف تو بسیار ولیکن
گر، بازنمایم سر این رشته درازاست ۲

ارباب بصیرت همه دانند که محمود
کحل بصرش خاک کف پای ایاز است ۳

هرچند نیم لایق بخشایشت امّا
چشم طمعم بر در احسان تو باز است ۴

خود قبله و چشم سیهت قبله نما شد
وان طاق دو ابروی تو محراب نماز است ۵

از هر دو جهان قبله ی کوی تو گزیدیم
روسوی تو داریم که بهتر زحجاز است ۶

چشم تو به هر، بی سر و پا بر سر لطف است
جز با من دلخسته که پیوسته به ناز است ۷

دیگر مزن آتش به دل زار «وفایی»
کز آتش رخسار تو در سوز و گداز است ۸