شماره ۵۸ - هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم
در سر سیر و تماشا سر خود بنهادم ۱

ز آشیان شهپر سیاره کشی کردم راست
یک نظر جلوه کنان بر سر چرخ استادم ۲

پس آینه چو طوطی به شکر بالیدم
غافل از دست خط و درس و خط استادم ۳

سایه سرو گلی گشت مرا دیر مغان
نشئه ی عشق گل آمد به مبارک بادم ۴

پرتو شمع بدیدم چو پروانه ز دور
با همه سرکشی و کبر به دو جان دادم ۵

خاک دل نیلوفر آسا بزدم بر لب آب
ز آتش مهر بر انداخته شد بنیادم ۶

دل به شیرین شکری دادم چون خسرو عشق
عاقبت کرد جگر سوخته چون فرهادم ۷

دل مارا هوس خال تو و زلف و لب است
دانه ناچیده و در دام بلا افتادم ۸

به «وفایی» نگهی کن چو تو سودای منی
به که فریاد کنم گر تو نپرسی دادم؟ ۹