خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر خود سخن می‌گوید. او از دیوانگی ناشی از عشق، جذبه‌های معشوق و تأثیرات روحانی و عرفانی این عشق می‌سراید. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند میخانه، زاهد، و پروانه به عنوان نمادهای عرفانی دارد.
متن شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال به‌طور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و استعاره‌های به‌کاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۵۰ - در ازل سنبل گیسوی ترا شانه زدند
در ازل سنبل گیسوی ترا شانه زدند
رقم شیفتگی بر من دیوانه زدند ۱
من ازان روز خرابم که به خلوت گه حسن
سرمه ی ناز بر آن نرگس مستانه زدند ۲
قبله ی راهب صد ساله شد از معجزه ات
شکل ابروی تو چون بر در میخانه زدند ۳
غمزه آرام مرا در سیه زلف ربود
کاروان را به شب آن نرگس مستانه زدند ۴
آب شمع رخ تو زلف شب آراست ولی
آتشی بود که در هستی پروانه زدند ۵
خاک شو گر طلب پرتو انوار کنی
جالب آن است که این فیض به ویرانه زدند ۶
زاهد از باده کشی منع «وفایی» چه کنی؟
کز ازل آب و گلش بر در میخانه زدند ۷
رقم شیفتگی بر من دیوانه زدند ۱
من ازان روز خرابم که به خلوت گه حسن
سرمه ی ناز بر آن نرگس مستانه زدند ۲
قبله ی راهب صد ساله شد از معجزه ات
شکل ابروی تو چون بر در میخانه زدند ۳
غمزه آرام مرا در سیه زلف ربود
کاروان را به شب آن نرگس مستانه زدند ۴
آب شمع رخ تو زلف شب آراست ولی
آتشی بود که در هستی پروانه زدند ۵
خاک شو گر طلب پرتو انوار کنی
جالب آن است که این فیض به ویرانه زدند ۶
زاهد از باده کشی منع «وفایی» چه کنی؟
کز ازل آب و گلش بر در میخانه زدند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹ - شکل و بالای ترا، یارب، چه شیرین بسته‌اند
گوهر بعدی:شماره ۵۱ - بت من طره چو بر برگ سمن بر شکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
