شماره ۱۰ - مفتیان شهر را گر چشم ظاهر روشن است

مفتیان شهر را گر چشم ظاهر روشن است
ما ارادت پیشه گان، را چشم خاطر روشن است ۱

آسمان گر روز و شب روشن بود از مهر و ماه
بزم ما از روی باران معاشر روشن است ۲

همدم شب زنده داران شو، که روشندل شوی
شب دل آئینه از شمع مجاور روشن است ۳

تا دم آخر مده کالای دینت را ز دست
چونکه چشم دزد اغلب بر مسافر روشن است ۴

در فنون شعر و حسن ابتکار و لطف نظم
بعد (صائب) دیدهٔ یاران به (صابر) روشن است ۵