خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از نبود قدردانی و بی‌ثمر بودن تلاش‌هایش شکوه می‌کند و احساس ناامیدی و بی‌پناهی می‌کند.
مفاهیم بیان‌شده در این شعر مانند ناامیدی و نقد جامعه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۴۲ - قطعه
آوخ آوخ که قدردانی نیست
تا هنرهای خویش بشمارم ۱
شوره زاری است من کجا نگرم
تخم امید در کجا کارم ۲
تا هنرهای خویش بشمارم ۱
شوره زاری است من کجا نگرم
تخم امید در کجا کارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۱ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۳ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
