خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که تا چیزی را با چشم خود نبیند و برایش ثابت نشود، آن را باور نمی‌کند. او به تغییر رنگ آسمان از لاجوردی به سفید اشاره می‌کند و این پرسش را مطرح می‌کند که چرا میگویند بالای سیاهی رنگی وجود ندارد. در ادامه، شاعر اظهار می‌کند که از اقرار و انکار، و همچنین از کارهای صلح و جنگ، دوری می‌کند.
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر و تحلیل دارند که برای سنین پایین مناسب نیست.
شمارهٔ ۱۷ - قطعه
تا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها
با کسم ز اقرار و وزانکار صلح وجنگ نیست ۱
کرد رنگ لاجوردی فلک مورا سفید
پس چه میگویند بالای سیاهی رنگ نیست ۲
با کسم ز اقرار و وزانکار صلح وجنگ نیست ۱
کرد رنگ لاجوردی فلک مورا سفید
پس چه میگویند بالای سیاهی رنگ نیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
