شمارهٔ ۱۰ - قطعه

مرده ای را به راه می بردند
یادم آمد که مردنی هم هست ۱

گفتم ای دل به فکر رفتن باش
تا کی از باده غروری مست ۲

گفت یادت اگر بود دیدیم
مردن خویش را به روز الست ۳

ما به هر دم که می رود میریم
تا به کلی رود حیات از دست ۴