بخش ۹ - در قناعت

کسانی که قانع به نان جو اند
به تخت قناعت چو کیخسرواند ۱

چو قید است گندم مده دل به قید
بخور جو مکش منت از عمر و زید ۲

نداری اگر قید گندم به دل
نخواهی شد از کس به دوران خجل ۳

هنر چون به رنج است شو رنج‌جو
عطا چون ز گنج است شو گنج‌جو ۴

مشو غافل از لذت نان جو
که هر دم دهد نان جو جان نو ۵

کسی را که نان جو اندر کف است
چنان دان که اندر کفش مصحف است ۶

به نان جو ار کس قناعت کند
چنان دان که پیوسته طاعت کند ۷

اگر در کف آید مرا نان جو
وگر جامه کهنه گر نیست نو ۸

نباشد دگر در دلم آرزو
نه دیگر کنم جستجو کو به کو ۹

نیرزد دو جو این جهان پیش من
که شد نان جو مرهم ریش من ۱۰

ندارم به عالم دگر احتیاج
که هست از قناعت مرا تخت و تاج ۱۱