بخش ۴۱ - شکایت از دوستانی ریائی

رفیقی ندیدم که باشد شفیق
ز اکسیر نایاب تر شد رفیق ۱

تو راکیسه وکاسه تا پر بود
سخن های تو خوشتر از در بود ۲

رفیقان همه یار غار تواند
همه بنده خاکسار تواند ۳

چو گرددتهی این ز می آن ز زر
نگیرنددیگر ز حالت خبر ۴

رفیقان خود را شناسی عیار
بدانی که بوند بهر چه کار ۵

اگر خوار گردی وبی اعتبار
همه یارهای تو گردند مار ۶

رفیقی که میگفت روحی فداک
گزد آنچنانک که گردی هلاک ۷

مرا شب رفیقند شمع ولگن
رفیقم به روزند رنج ومحن ۸

از اینخلق دوری خوش است ای عزیز
همی تا توانی از ایشان گریز ۹

خوش آنکس که از مردم روزگار
چو فرار از آتش نماید فرار ۱۰

رفیقی شفیق ار به دست آیدت
به دست آنچه در دهر هست آیدت ۱۱