خلاصه و رده‌بندی سنی 14+

این شعر عرفانی و مذهبی بیانگر عشق و توکل به خداوند است. شاعر با اشاره به گناهان خود، از عفو و بخشش الهی سخن می‌گوید و امیدوار است که خداوند او را از درگاه خود ناامید نکند. همچنین، تأکید بر قدرت و رحمت بی‌پایان خداوند و ناتوانی انسان در برابر ارادهٔ او از دیگر مضامین این شعر است.

مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به گناه و توبه نیاز به درک بالاتری از مسائل اخلاقی و دینی دارد.

مشاهده کامل

بخش ۲۴ - مناجات

اگر مست هستم وگر هوشیار
به یاد توام دائم ای کردگار ۱

تو را غافر المذنبین نام شد
مرا هم از آن باده درجام شد ۲

عطا شیوه ی تو خطا کار ماست
چه باک ازخطا عفوت ار یار ماست ۳

شنیدم که نام توباشد غفور
از ان اینچنین در گناهم جسور ۴

به فضل تو امیدواریم ما
به عفو تو امید داریم ما ۵

توئی خالق وکس به غیر از تو نیست
بدیندعوی ار منکری هست کیست ۶

که با تیغ غیرت زبان برمش
اگر بینمش بین چه سان برمش ۷

یکی را به سر تاج شاهی نه ی
یکی را غم بی کلاهی دهی ۸

مرا نیست آن قدرت وآن لسان
که گویم چنین کن و یا کن چنان ۹

تو راهم بهشت است وهم آتش است
به هر یک خوشی ز آن مرا هم خوش است ۱۰

الهی به حق رسول مجید
مرا از درخود مکن ناامید ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۲۳ - حکایت
گوهر بعدی:بخش ۲۵ - حکایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.