بخش ۳۷ - در صیدشدن فاخته

به مظلوم ظلمی که ظالم کند
کجا خودبردجان وسالم کند ۱

چو بلبل هلاک ازغم یار گشت
ببین تا که بر فاخته چون گذشت ۲

به ناگاه صیادی آمد به باغ
زهرسو پی صیدی اندر سراغ ۳

بیفتاد چشمش چو برفاخته
که بر سرو بنشسته خود ساخته ۴

کمین کرد و او را بشد روبرو
بینداخت از دور تیری بر او ۵

چو آن تیر آمد برفاخته
سپر شد به پیشش سرفاخته ۶

نگون گشت ناگه ز بالای سرو
بیفتاد و جان داد بر پای سرو ۷

ببین فاخته ز آه بلبل چه دید
ز بس آتشین آه از دل کشید ۸

ز آه دلخسته باید حذر
که بر آسمان می رساند شرر ۹

کس از راه دل آتش افروزدا
دل سنگ خارا از او سوزدا ۱۰

به در می رود تیر آه از فلک
چون سوزن که بیرون رود از قدک ۱۱