بخش ۳۳ - آمدن گلچین به باغ و چیدن گل و بردن او را

سحر پیشتر ز انکه از کوهسار
شود چهر مهر منیر آشکار ۱

به تخت زمرد گل اندرفراغ
که ناگاه گلچین درآمد به باغ ۲

به گل چیدن افتاد از هر کنار
نپرداخت بر حال زار هزار ۳

که بیچاره خواهد شد اندوهناک
شود آخر از غصه وغم هلاک ۴

همی پر زگل کرد جیب وکنار
همی آفت گل شد از هر کنار ۵

سرانگشت هر دم که بر گل زدی
تو گفتی که تیری به بلبل زدی ۶

نه اوزخم می زد همی بر هزار
که خودزخمها خوردی از نوک خار ۷

نمی بودش از حال بلبل خبر
نمی کرد ز آه دل او حذر ۸

چو غارتگران غارت گل نمود
نه رحمی به گل نه به بلبل نمود ۹

بدانگونه خالی شد ازگل چمن
که ازعشق جانان تن من زمن ۱۰

غرض گل ز رفتن به مطلب رسید
کس از درگه حق نشد ناامید ۱۱