بخش ۲۲ - دلداری دادن تاک بلبل را

به بلبل چنین پاسخ آمد ز تاک
که خود را مکن از غم دل هلاک ۱

گلت را فرود آورم از غضب
کنم بخشش جرمت از او طلب ۲

ولی گل دلش هست نازک بسی
ندارد بدان نازکی دل کسی ۳

کنون چاره کار باید نمود
که گل آید ازخشم شاید فرود ۴

چومی بینم این سان اسیر غمی
به حال توسوزد دل من همی ۵

مکش آه وافغان از این بیشتر
که آهت زند بر رگم نیشتر ۶

مخور غم شفیع گناهت شوم
به درماندگی ها پناهت شوم ۷

چرا کس کند کاری از جاهلی
که باز آرد آخر پشیمان دلی ۸

اگر کس کند حاجتی را روا
روا حاجتش را نماید خدا ۹

وگر کس دلی را به دست آورد
به دست آنچه در دهر هست آورد ۱۰

دل آزار کم شو گر اهل دلی
دلی را مرنجان اگر عاقلی ۱۱