خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان میکند که اگر دنیا را در اختیار داشت، مانند دیگران از آن بهرهای میبرد و شاید زندگی متفاوتی را تجربه میکرد. او با طنز و کنایه به این موضوع اشاره میکند که اگر چنین بود، ممکن بود مانند یک لولی (دلقک یا ولگرد) زندگی کند یا حتی حیواناتی مانند کبک و سگ و لاشهای داشته باشد.
این متن دارای مفاهیم فلسفی و طنزآمیز است که ممکن است برای درک کامل آن، نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری باشد. همچنین، استفاده از کلماتی مانند 'لولی' و 'لاشه' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نامناسب باشد.
رباعی ۴۰۳ - گر دنیا را به خاشهای داشتمی
گر دنیا را به خاشهای داشتمی
همچون دگران قماشهای داشتمی ۱
لولی گویی مرا وگر لولیمی
کبکی و سگی و لاشهای داشتمی ۲
همچون دگران قماشهای داشتمی ۱
لولی گویی مرا وگر لولیمی
کبکی و سگی و لاشهای داشتمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۰۲ - بیداد تو بر جان سنایی تا کی
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۴ - می خور که ظریفان جهان را دردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.