شماره ۳۹۵ - چشمم فتد در آینه گر برجمال تو

چشمم فتد در آینه گر برجمال تو
شاید که درزمانه ببینم مثال تو ۱

بختم سیاه گشته و آشفته خاطرم
این یک ز طره تو وآن یک زخال تو ۲

گفتی که قامتت چو کمان از چه گشته خم
خم گشته است ز ابروی همچون هلال تو ۳

بیرون نمی رودز سر من هوای تو
خالی نمی شود دل من از خیال تو ۴

برحال زار خسته دلان هیچ ننگری
حیرانم از تکبر و جاه وجلال تو ۵

ای خواجه گر مرا به غلامی کنی قبول
گه قنبر توگردم وگاهی بلال تو ۶

اقبال من ز بسکه بلنداست و ارجمند
آخر شود نصیب دل من وصال تو ۷