شماره ۳۹۳ - گر کنی پیدا رهی ای شانه درگیسوی او

گر کنی پیدا رهی ای شانه درگیسوی او
از زبان من بگو با عنبر افشان موی او ۱

سرکشی را ترک فرما رهزنی را توبه کن
با ادب شو چنگ کمتر زن همی بر روی او ۲

گه بگوشش سر به نجوی می نهی از شیطنت
گه شوی هر جا که بنشسته است همزانوی او ۳

احتشام الدوله از کردارت ار گردد خبر
امر فرماید که بندندت کشندت سوی او ۴

الحذر ز آندم که از کار تو وکردار تو
از غضب پرچین شودمانند توابروی او ۵

زآن همی ترسم به حکمش از برای نظم ملک
سربرندت ناگهان اندیشه کن از خوی او ۶

خودتو می دانی بلند اقبال دولتخواه توست
کم پریشان شو از این طبع پریشان گوی او ۷