خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف معشوق خود می‌پردازد و از زیبایی‌های ظاهری و جذابیت‌های او سخن می‌گوید. شاعر از عناصر طبیعی مانند ماه، مشک، سرو، و قمری برای توصیف معشوق استفاده می‌کند و احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
این متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.
شماره ۳۹۰ - ای بت ماه روی مشکین مو
ای بت ماه روی مشکین مو
دل به چوگان زلف توچون گو ۱
ای سنان قامت ای زره گیسو
تیر مژگانی وکمان ابرو ۲
رستم داستان حسنی تو
نه خدایا که گشته ای بر زو ۳
تا که روزی نشینیم به کنار
شه کنارم از اشک چشم چوجو ۴
روز وشب در سراغ سروقدت
قمری آسا همی زنم کوکو ۵
زدم از غم ز بس به زانو دست
پیل پا گشتم وشتر زانو ۶
تا به وصلت شدم بلنداقبال
شهره شهر گشتم ازهر سو ۷
دل به چوگان زلف توچون گو ۱
ای سنان قامت ای زره گیسو
تیر مژگانی وکمان ابرو ۲
رستم داستان حسنی تو
نه خدایا که گشته ای بر زو ۳
تا که روزی نشینیم به کنار
شه کنارم از اشک چشم چوجو ۴
روز وشب در سراغ سروقدت
قمری آسا همی زنم کوکو ۵
زدم از غم ز بس به زانو دست
پیل پا گشتم وشتر زانو ۶
تا به وصلت شدم بلنداقبال
شهره شهر گشتم ازهر سو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۹ - دیشب من و دل تا سحر کردیم از بس گفتگو
گوهر بعدی:شماره ۳۹۱ - چومریخی ز خون چون ماهی از رو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
