شماره ۳۵۷ - آگه نیی که بیتو شب و روز چون کنیم

آگه نیی که بیتو شب و روز چون کنیم
دل را کنیم خون وز چشمان برون کنیم ۱

جور وجفا هر آنچه توافزون کنی به ما
ما با توطور مهر ووفا را فزون کنیم ۲

دیوانه راست جای به زنجیر زلف تو
زنجیر گشته به که خیال جنون کنیم ۳

گفتی کنیم صبر وسکون در فراق تو
طاقت دگر نمانده که صبر و سکون کنیم ۴

عشاق چهره از غم دل زرد کرده اند
ما رخ ز خون دیده همی لاله گون کنیم ۵

ای دل به حیرتم که شکایت به هجر دوست
از جورچرخ یاکه ز بخت زبون کنیم ۶

اقبال ما چوگشته بلنداز وصال دوست
هر عشرتی که هست بیا تاکنون کنیم ۷