شماره ۳۴۵ - توصاحب کرمی ما گدای کوی توایم

توصاحب کرمی ما گدای کوی توایم
تمام تشنه یک قطره ز آب جوی توایم ۱

نمی شود دل ما خالی ازخیال رخت
همی به روز وشب از بس درآرزوی توایم ۲

ز دیده غائب واندر دلی چنان حاضر
که روبه هر طرف آریم رو به سوی توایم ۳

نشسته ای به بر ما چو جان ودل شب وروز
ز غفلت است که دایم به جستجوی توایم ۴

تو آفتاب درخشنده ای وما حربا
به هرکجا که کنی روی ربروی توایم ۵

مران زگفته بدگو ز آستان ما را
چرا که عاشق رخساره نکوی توایم ۶

همه شکسته دلیم وهمه پریشان حال
ز عشق روی تو آشفته تر ز موی توایم ۷

گرت به بازی چوگان وگوهراس افتد
بگیر چوگان از زلف خود که گوی توایم ۸

دگر به باده چه حاجت که چون بلنداقبال
مدام سر خوش وبیخود ز گفتگوی توایم ۹