خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد دوری از معشوق و توصیف زیبایی‌های او با استفاده از استعاره‌های قرآنی مانند «سوره والشمس» و «آیه واللیل» است. شاعر از فراق و بی‌مهری معشوق شکایت کرده و گریه‌هایش را با سیل مقایسه می‌کند. در عین حال، خود را عاشقی بلنداقبال می‌داند که عشق او برتر از زهد و دعای کمیل است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه عمیق است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های قرآنی و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۸۷ - کشدم بی تو بر بهشت ار میل
کشدم بی تو بر بهشت ار میل
جای بادا به دوزخم در ویل ۱
وصف روی تو سوره والشمس
شرح موی تو آیه واللیل ۲
راه دارد دلار به دل ز چه رو
هیچ با ما دلت نداردمیل ۳
بسکه گریم زدوریت نه عجب
شهر ویران شود اگر از سیل ۴
دور ازرویت ای مه بی مهر
شده چشمم زخون دل چو سهیل ۵
آه مستان ز سینه وقت سحر
بهتر اززاهد ودعای کمیل ۶
عاشقان را منم بلند اقبال
دلبران را اگر توئی سرخیل ۷
جای بادا به دوزخم در ویل ۱
وصف روی تو سوره والشمس
شرح موی تو آیه واللیل ۲
راه دارد دلار به دل ز چه رو
هیچ با ما دلت نداردمیل ۳
بسکه گریم زدوریت نه عجب
شهر ویران شود اگر از سیل ۴
دور ازرویت ای مه بی مهر
شده چشمم زخون دل چو سهیل ۵
آه مستان ز سینه وقت سحر
بهتر اززاهد ودعای کمیل ۶
عاشقان را منم بلند اقبال
دلبران را اگر توئی سرخیل ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۶ - قسم به موی تو یعنی به سوره واللیل
گوهر بعدی:شماره ۲۸۸ - داده شه فرمان که مستان را نمایند احترام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
