شماره ۲۳۱ - از سر کوی تو حاشا که روم جای دگر

از سر کوی تو حاشا که روم جای دگر
که نباشد به دلم عشق دلارای دگر ۱

می توان کرد به بالای تو تشبیه او را
بود اگر سرو سهی را به چمن پای دگر ۲

مستی من بود از باده چشم و لب تو
دهد این باده به من نشئه وصهبای دگر ۳

چاک ها بر دلم از مژه به ایمائی زد
چشم توکاش به سویم کندایمای دگر ۴

گر مسیحا ز دمش عظم رمیم احیا شد
توئی ازلعل لب امروز مسیحای دگر ۵

گر چه تنگ است دلم لیک صفایی دارد
مرو ای دوست مزن خیمه به صحرای دگر ۶

تومگر بهر تماشا به گلستان رفتی
که زمرغان چمن برشده غوغای دگر ۷

با من امشب بنشین باده بخور بوسه بده
ندهد شاید اجل مهلت فردای دگر ۸

کسی از دولت عشق تو بلنداقبال است
که ندارد ز توغیر از توتمنای دگر ۹