شماره ۲۲۹ - تا به کی از دوری روی تو باید کرد صبر

تا به کی از دوری روی تو باید کرد صبر
شد فغانم رعد وآهم برق وچشمم ز اشک ابر ۱

نیست جز مردن مرا دیگر علاجی از طبیب
چاره درد دلم را رو مده داروی صبر ۲

زنده گردم خیزم از جا وکفن درم ز شوق
گر کسی نام تو را تلقین من گوید بهقبر ۳

اینقدر دانم که هستم عاشق رخسار تو
خواه خوانندم مسلمان خواه ترسا خواه گبر ۴

از مکافات عمل غافل مشوبیمار شد
بر دل من چشم خونخوار تو از بس کردجبر ۵

گفتی ار خواهی وصالم در فراقم صبر کن
در دل تنگ بلند اقبال نبود جای صبر ۶