خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری عاشقانه و امیدوارانه است که در آن شاعر از درد هجران و امید به دیدار یار می‌گوید. او با استفاده از تصاویر طبیعی مانند بلبل، گل، اردیبهشت و فروردین، احساسات خود را بیان می‌کند و به آینده‌ای روشن امید دارد. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند صبر، رهایی از غم و پذیرش تقدیر وجود دارد.

متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و غم نیاز به درک عمیق‌تری از احساسات دارند که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی توسعه می‌یابند.

مشاهده کامل

شماره ۲۰۰ - ای بلبل بی دل منال آخر گلت پیدا شود

ای بلبل بی دل منال آخر گلت پیدا شود
اردیبهشت آید ز نو وز سر جهان برنا شود ۱

من هم دلی دارم غمین از هجر یار نازنین
امید دارم کز کمین چون فروردین پیدا شود ۲

من هرچه می گویم به من بوسی دهی گوئی که لا
زآن لاله رو خواهددلم آسوده از الا شود ۳

جنی که من دارم به تن گورو بر جانان من
کآب روان از هر کجا لابد سوی دریا شود ۴

بگذار جان و دل به کف شو پیش تیر اوهدف
باران رود چون در صدف ز آن لوء لوء لا لا شود ۵

تا کی زدنیا غم خوری به باشد ار غم کم خوری
زیرا که دنیا را غنی ناید اگر بی ما شود ۶

گفتم بلند اقبال را آشفته گوئی تا به کی
گفتاکه در زنجیر آن گیسو مرا تا جا شود ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - آن سرو قد به سیر گل و لاله میرود
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - سر بزن از زلف اگر خواهی که دلبرتر شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.