شماره ۱۹۳ - دلم از موی توآشفته چنان است که بود

دلم از موی توآشفته چنان است که بود
عشق روی توهمان آفت جان است که بود ۱

گر سراغ از دل گم گشته من میجوئی
همچنان گمشده بی نام ونشان است که بود ۲

از قدخم شده ام گر خبری می خواهی
ز ابروان توهمان طور کمان است که بود ۳

وگر ازچشم من وگریه اومی پرسی
همچنان رودی از این چشمه روان است که بود ۴

گر توآن عهد که بستی بشکستی چودلم
عهد من با تودرست است و همان است که بود ۵

عجب از آه دل ما که ندارد اثری
زآنکه میل دل دلدار بر آن است که بود ۶

خر چوشد خسته و وامانده سبکبار شود
همچنان بار من خسته گران است که بود ۷

می کشد زحمت بیهوده طبیبم به علاج
که مرا درد همان دردنهان است که بود ۸

منگر بر دل زارم که بلند اقبال است
این همان خون جگر پست نوان است که بود ۹