شماره ۱۴۱ - شیری است عشق کز بر او کس گذر نکرد

شیری است عشق کز بر او کس گذر نکرد
تا شیر دل نیامد وتا ترک سر نکرد ۱

دلبر مرا ز حسرت لعل لبان خویش
خونی دگر نمانده که اندر جگر نکرد ۲

مژگانی آن نگار چو چنگال شیر داشت
دل شیر گیر بود که از او حذر نکرد ۳

یا بید بود یا که نه بختم سعید بود
کاخر درخت آرزوی من ثمر نکرد ۴

آهن مگر نه آب ز آتش همی شود
پس آه ما چرا به دل او اثر نکرد ۵

چشمت ز مژه با دل من آنچه میکند
فصاد با رگ کسی از نیشتر نکرد ۶

دیدی که شمع چون پر پروانه را بسوخت
خود همچنان بسوخت که شب را سحر نکرد ۷

زاهد نگر که گفت چنین وچنانم کنم
هیچ اعتنا به حکم قضا وقدر نکرد ۸

در عاشقی چو من نشد اقبال کس بلند
تا تن به پیش بار ملامت سپر نکرد ۹