شماره ۱۱۰ - چه خوردی که گشتی چنین ارغوان رخ

چه خوردی که گشتی چنین ارغوان رخ
بگوتا کنیم ارغوانی از آن رخ ۱

چو قد و رخت سرو ومه بود بودی
گر این را چنین زلف و آنرا چنان رخ ۲

شفق لاله گون گشته از عکس رویت
مگر دوش کردی سوی آسمان رخ ۳

شود باغ خرم تر از نوبهاران
به باغ ار گشانی به فصل خزان رخ ۴

ز دیدار خود تا دهی قوت جان ها
چو یوسف نشان ده به پیر وجوان رخ ۵

به شطرنج عشق تو شه مات گردد
برش باز کن از پی امتحان رخ ۶

کنی دلبری چون پری زآنکه هر دم
بری هی دل از ما کنی هی نهان رخ ۷

شد اقبال اوهمچو من از بلندی
تورا هر که سائیده بر آستان رخ ۸