شماره ۱۰۸ - اگر که تیغ کشی وکنی مرا مذبوح

اگر که تیغ کشی وکنی مرا مذبوح
هنوز قوت جان و دلی و راحت روح ۱

وصال روی تومشکل تر آمده است از این
که وفق کس طلبد از مثلث بدوح ۲

تنم بخست وشدازچشم جادویت بیمار
دلم شکست و شداز تیغ ابرویت مجروح ۳

چو عهد تو شکندتوبه چون رخت بیند
کسی که توبه ز عشق تو کرده همچونصوح ۴

دل مناست که در صبر همچو ایوب است
وگر نه اشک به طوفان مرا فکنده چونوح ۵

چه غم زمانه به روی دلم دری گر بست
به رویش از ره دیگر دری شود مفتوح ۶

ز لعل خویش بده بوسه بربلنداقبال
که تا بلندی اقبال او رسد به وضوح ۷