شماره ۹۷ - گفتم که درد دارم گفتا دوا دهیمت

گفتم که درد دارم گفتا دوا دهیمت
گفتم علیل و زارم گفتا شفا دهیمت ۱

گفتم که شد جدایی، سر بار بینوایی
گفتا مدار اندوه برگ و نوا دهیمت ۲

گفتم که چون دهانت، هیچم نمانده دیگر
گفتا که هر چه خواهی، در هر کجا دهیمت ۳

گفتم ز جان به تنگم، با بخت خود به جنگم
گفت ار صلاح دانی صلح و صفا دهیمت ۴

گفتم به چشم مردم، خوارم ز عشق رویت
گفتا ببین چگونه قدر و بها دهیمت ۵

گفتم که داده عشقت آسودگی به دهرم
گفتا که رستگاری هم نیز ما دهیمت ۶

گفتم گدای کویت آمد بلنداقبال
گفتاکه تاج و تختی چون پادشا دهیمت ۷