خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و توصیفی، با استفاده از استعارههای زیبا مانند یاقوت، شکر، و زعفران، به توصیف معشوق و احساسات شاعر میپردازد. شاعر از زیباییهای معشوق مانند دهان، دندان، چشم و ابرو سخن میگوید و احساسات خود را با اشک و عشق بیان میکند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر شعر نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۵۶ - لب لعل تویاقوت روان است
لب لعل تویاقوت روان است
کزواشکم چو یاقوت روان است ۱
نبینم چون دهانت درمیان هیچ
مگر وصف دهانت درمیان است ۲
به شکر خنده دندانت عیان شد
وجودی درعدم دیدم نهان است ۳
چو دیدم چشم وابروی توگفتم
که ترکی مست در دستش کمان است ۴
چه باک ار زرد رخ چون زعفرانم
که اشکم سرخ همچون ارغوان است ۵
چه پرسی حال دل ازمهر رویت
که این چون ماهتاب آن چون کتان است ۶
بلنداقبال جانش بر لب آمد
چو دورش از بر آن آرام جان است ۷
کزواشکم چو یاقوت روان است ۱
نبینم چون دهانت درمیان هیچ
مگر وصف دهانت درمیان است ۲
به شکر خنده دندانت عیان شد
وجودی درعدم دیدم نهان است ۳
چو دیدم چشم وابروی توگفتم
که ترکی مست در دستش کمان است ۴
چه باک ار زرد رخ چون زعفرانم
که اشکم سرخ همچون ارغوان است ۵
چه پرسی حال دل ازمهر رویت
که این چون ماهتاب آن چون کتان است ۶
بلنداقبال جانش بر لب آمد
چو دورش از بر آن آرام جان است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - این صنم کیست که غارتگر ایمان من است
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - هرچه را مینگرم عکس رخ یار من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.