خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و فریب خوردن در عشق سخن می‌گوید و از این که معشوق با عشوه‌هایش دل او را سوزانده و اکنون به ظاهر دلبری می‌کند، گلایه می‌کند. او همچنین از معشوق می‌پرسد که این همه عشوه را از چه کسی آموخته است.
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و عاشقانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و ارتباط است. همچنین، زبان و ساختار شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
رباعی ۳۶۱ - با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای
با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای
تا این دل من بدین صفت سوخته‌ای ۱
تو جامهٔ دلبری کنون دوخته‌ای
این چندین عشوه از که آموخته‌ای ۲
تا این دل من بدین صفت سوخته‌ای ۱
تو جامهٔ دلبری کنون دوخته‌ای
این چندین عشوه از که آموخته‌ای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۶۰ - جز یاد تو دل بهر چه بستم توبه
گوهر بعدی:رباعی ۳۶۲ - در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
