خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دل‌باختگی خود سخن می‌گوید. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود می‌نویسد و از عشق بی‌پاسخ و انتظار طولانی برای وصال شکایت می‌کند. شمع و پروانه به عنوان نمادهای عشق و فداکاری استفاده شده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند عشق بی‌پاسخ و انتظار طولانی ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۷ - دیده در آینه گویا خط وخال خود را
دیده در آینه گویا خط وخال خود را
که نداند چومن دلشده حال خود را ۱
زآن مرا کردچنین عاشق ورسوای جهان
خواست تا جلوه دهد حسن جمال خودرا ۲
شمع رخسار به هر جا که فروزد مه من
دل چو پروانه بسوزد پر وبال خود را ۳
سزد از حسن اگر دعوی یکتائی کرد
جز درآیینه ندیده است مثال خود را ۴
نشودتا که هلال اول هر ماه پدید
به مه یک شبه بنمای هلال خود را ۵
عمر بگذشت وبه دل ماند تمنای وصال
صرف کردیم به هجران مه وسال خود را ۶
بی قراری چو بلنداقبال امشب ای دل
بازگو با من آشفته خیال خود را ۷
که نداند چومن دلشده حال خود را ۱
زآن مرا کردچنین عاشق ورسوای جهان
خواست تا جلوه دهد حسن جمال خودرا ۲
شمع رخسار به هر جا که فروزد مه من
دل چو پروانه بسوزد پر وبال خود را ۳
سزد از حسن اگر دعوی یکتائی کرد
جز درآیینه ندیده است مثال خود را ۴
نشودتا که هلال اول هر ماه پدید
به مه یک شبه بنمای هلال خود را ۵
عمر بگذشت وبه دل ماند تمنای وصال
صرف کردیم به هجران مه وسال خود را ۶
بی قراری چو بلنداقبال امشب ای دل
بازگو با من آشفته خیال خود را ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - پریشان در ازل کردی تو از گیسوی خود ما را
گوهر بعدی:شماره ۸ - طرز دیگر بنگرم امسال یار پار را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
