خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر او بر طبیعت و جهان سخن می‌گوید. او با توصیف عناصر طبیعی مانند مه، خورشید، گل‌ها و نسیم، عظمت و جذابیت معشوق را به تصویر می‌کشد و احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۲۲ - مه و خورشید روی ذره پرور

مه و خورشید روی ذره پرور
زانوار رخت شد سنگ گوهر ۱

بقد و روی تو دیدیم در باغ
گل سرخ و سفید و سبز و عصفر ۲

نسیمی از سر زلفت صبا برد
جهان شد سر بسر پر مشک و عنبر ۳

تو را دیدم بهر روئی گه دیدم
توئی ما را بجای دیده در سر ۴

دو عالم پیش عیداوست قربان
بگشت او جمله را الله اکبر ۵

تقاضای وجود این است آری
که نبود غیر او موجود دیگر ۶

دل کوهی بجوش آمد چو دریا
ز حیرت خشک لب با دیده تر ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - کجا رفتند یارانی که بودند
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - ماه رویت آفتاب است ای پسر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.