این متن به توصیف خورشید و تغییرات آن در طول زمان می‌پردازد. خورشید با شدت ظهور خود، جهان را روشن می‌کند و هر لحظه به شکلی جدید ظاهر می‌شود. گاهی پیر و گاهی جوان به نظر می‌رسد و در طبیعت به صورت‌های مختلفی مانند سرو، گل و ارغوان نمایان می‌شود. همچنین، خورشید با زیبایی‌هایش مانند ابروی کمانی و روی ماه‌گونه‌اش، روح را به سوی خود می‌کشاند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
شماره ۱۱۶ - آن جام جهان جهان نماید
خورشید صفت عیان نماید ۱
از غایت شدت ظهور او
از دیده ما نهان نماید ۲
دیدم بهزار صورتش من
در کسوت این و آن نماید ۳
هر لحظه برآید او به شکلی
گه پیر و گهی جوان نماید ۴
در باغ پریر دیدم او را
سرو گل و ارغوان نماید ۵
جان را ببرد به قاب قوسین
ابروی کجش کمان نماید ۶
هر لحظه بچشم پاک انسان
از روی مه بتان نماید ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
