خلاصه و ردهبندی سنی
12+
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و علاقهی خود به معشوق سخن میگوید و آرزو میکند که هر رنج و سختی به جای معشوق، به خودش برسد. شاعر از زیبایی و قامت معشوق تعریف میکند و از او میخواهد که در شب حرکت نکند تا ماه از زیبایی او خجالت نکشد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، زبان و ساختار شعر ممکن است برای کودکان زیر 12 سال کمی پیچیده باشد.
رباعی ۳۳۷ - ای قامت سرو گشته کوتاه به تو
ای قامت سرو گشته کوتاه به تو
در شب مرو ای شده خجل ماه به تو ۱
گر رنج رسد مباد ناگاه به تو
آن رنج رسد به من پس آنگاه به تو ۲
در شب مرو ای شده خجل ماه به تو ۱
گر رنج رسد مباد ناگاه به تو
آن رنج رسد به من پس آنگاه به تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۳۶ - ای طالع سعد روح فرخنده به تو
گوهر بعدی:رباعی ۳۳۸ - آنی که عدو چو برگ بیدست از تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.