خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر بیان میکند که از عشق و علاقهاش به معشوق سخن میگوید و تأکید میکند که عشق او به معشوق نه به خاطر ظاهر، بلکه به خاطر ذات و شخصیت اوست. او از دوری از معشوق رنج میبرد و از بدگویی دیگران درباره معشوق ناراحت است.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم عرفانی دارد.
رباعی ۳۲۹ - چون آمد شد بریدم از کوی تو من
چون آمد شد بریدم از کوی تو من
دانم نرهم ز گفت بد گوی تو من ۱
بر خیره چر آنگ ه کنم سوی تو من
بر عشق تو عاشقم نه بر روی تو من ۲
دانم نرهم ز گفت بد گوی تو من ۱
بر خیره چر آنگ ه کنم سوی تو من
بر عشق تو عاشقم نه بر روی تو من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۲۸ - ای بی سببی همیشه آزردهٔ من
گوهر بعدی:رباعی ۳۳۰ - از عشوهٔ چرخ در امانم ز تو من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.