خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از آشفتگی دل خود سخن میگوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند زلف پریشان و لب لعل، احساسات خود را بیان میکند. او میخواهد با این تصاویر، دل رنجیده خود را آرام کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک برخی از استعارههای شاعرانه ممکن است به بلوغ فکری نیاز داشته باشد.
شماره ۲۹ - زلفت فتد ار بکف پریشش سازم
زلفت فتد ار بکف پریشش سازم
آشفته چو حال دل خویشش سازم ۱
خایم لب لعل تو بدندان چندانک
چونین دل ریش خویش، ریشش سازم ۲
آشفته چو حال دل خویشش سازم ۱
خایم لب لعل تو بدندان چندانک
چونین دل ریش خویش، ریشش سازم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - من باده اگر خورم حکیمانه خوردم
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - میخواست دلت که بیدل و دین باشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.