خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از میخانه به عنوان نمادی از زندگی پررنج و درد یاد می‌کند و اشاره می‌کند که عیبی ندارد اگر دنیا پست و دون باشد. او از خم (ظرف شراب) که همیشه خالی است و از گردون (آسمان) که نامش نحس است، شکایت می‌کند.
متن دارای مضامین عرفانی و اندوهگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای مانند میخانه و شراب ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای گروه‌های سنی پایین‌تر داشته باشد.
شماره ۴ - زاین خم که همیشه بی می ووارون است
زاین خم که همیشه بی می ووارون است
میخانه عیش من چرا پر خون است ۱
عیبش نکنم گر، دنی و گر، دون است
زانروی که نام نحس او گردون است ۲
میخانه عیش من چرا پر خون است ۱
عیبش نکنم گر، دنی و گر، دون است
زانروی که نام نحس او گردون است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - آن یک گوید که چرس با بنگ خوش است
گوهر بعدی:شماره ۵ - سیگار که لب بر لب تو دوخته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
