شماره ۳۵۴ - تو با لب نمکین از چه قند گفتاری

تو با لب نمکین از چه قند گفتاری
بگو یکی زنمک، قند چون همی باری ۱

تو شکرین لب و شیرین سخن، هزار افسوس
که تندخوی و ترش روی و تلخ گفتاری ۲

تو ماه روی و سمن بوی و مشک مو، صد حیف
که جنگجوی و جفا خوی و مردم آزاری ۳

شنیده ام ز کسان سرو میوه مینارد
تو سرو قد ز چه رو میوه نیشکرداری ۴

بنازم آن نگه شوخ و چشم مست ترا
که شیوه اش همه مخموری است و خماری ۵

تو خوب رو بچمن پا منه که می ترسم
که چشم بد رسد از نرگست بعیاری ۶

نگاه شوخ ترا نرگس از که آموزد
گرفتم آنکه چه چشمت شود به بیماری ۷

حبیب دفتر تو کاروان بنگاله است
کزو بجای سخن، بار بار قند آری ۸