شماره ۳۴۹ - امشب که منم با تو در اینخانه خالی

امشب که منم با تو در اینخانه خالی
کس جز من و تو نیست در این کوی و حوالی ۱

عمریست که من با تو بتا فرصت اینحال
میجستم و یک امشبه فرصت شده حالی ۲

از دست تو نوش است و خوش و خوب و گوارا
گر می همه دردیست و گر کاسه سفالی ۳

سیلی خورد از بادزن ار عود بسوزد
گر دم زند آنجا نفس باد شمالی ۴

گر شمع زبان آورد، ار چنگ بنالد
شاید که زبانش ببری، گوش بمالی ۵

بر خیز و بیا تا بسر بام برآئیم
تا ماه بدانند ز ابروی هلالی ۶

در وصف جمال تو جز اینقدر ندانم
کز حسن تمامی و بخوبی بکمالی ۷

از عمر حبیبا نتوان کرد حسابش
بیدوست بسر گر رود ایام ولیالی ۸