خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی و جمال معشوق خود اشاره میکند و از عشق و دلباختگی خود سخن میگوید. همچنین، شاعر از رفتارهای معشوق مانند جفا و پیمانشکنی گلایه میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'ور خون مرا پاک بریزی بحلی تو' ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و احساسات داشته باشد.
شماره ۳۱۴ - سر تا بقدم ترک منا، جان و دلی تو
سر تا بقدم ترک منا، جان و دلی تو
باور نکند عقل که از آب و گلی تو ۱
ترک چگلی نیست بدین خوبی و نغزی
ای ترک بگو راست مگر از چگلی تو ۲
یک بوسه ز لعل تو ربودم بحلم کن
ور خون مرا پاک بریزی بحلی تو ۳
در صحبت ما و تو، شب دوش زمستی
یارب چه سخن رفته که از ما خجلی تو ۴
در حسن و جمال تو سخن می نمیتوان گفت
الا که جفا جوئی و پیمان گسلی تو ۵
ای ترک بگو راست چه کردی و چه خوردی
دوشینه که امروز ز خود منفعلی تو ۶
باور نکند عقل که از آب و گلی تو ۱
ترک چگلی نیست بدین خوبی و نغزی
ای ترک بگو راست مگر از چگلی تو ۲
یک بوسه ز لعل تو ربودم بحلم کن
ور خون مرا پاک بریزی بحلی تو ۳
در صحبت ما و تو، شب دوش زمستی
یارب چه سخن رفته که از ما خجلی تو ۴
در حسن و جمال تو سخن می نمیتوان گفت
الا که جفا جوئی و پیمان گسلی تو ۵
ای ترک بگو راست چه کردی و چه خوردی
دوشینه که امروز ز خود منفعلی تو ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۳ - می نخوردی سخن از باده و از جام بگو
گوهر بعدی:شماره ۳۱۵ - مبر در پیش زاهد نام باده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.