شماره ۲۷۶ - خیز ای بت شنگول و بده باده که مستیم

خیز ای بت شنگول و بده باده که مستیم
وان بزم مهیا کن و آماده که مستیم ۱

امشب بده آن باده و فردا بسر کوی
بنگر همه را بی خبر افتاده که مستیم ۲

زاندازه فزون تر مکن امشب که سزانیست
با من سخن ای ترک پریزاده که مستیم ۳

دل محفل ما بیخردان سخت بهش باش
ای کاشغری روی بت ساده که مستیم ۴

این کوی مغان است و بهر گوشه از این کوی
مستانه دومغ دست بهم داده که مستیم ۵

گردال شود قافیه در محفل ما نیست
جای سخن از سبحه و سجاده که مستیم ۶

تا از قدح و جام می آلوده نگردد
یک سو بنه این خرقه و لباده که مستیم ۷