خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر خود را بنده و پرستار معشوق می‌داند و با تصاویر زیبا مانند آب در سبو، آهنربا و آهن، رود و دریا، و ماهی و ماه، وابستگی خود را به معشوق توصیف می‌کند. او تأکید می‌کند که بدون توجه به رفتار معشوق، همواره به سوی او جذب می‌شود.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک ادبیات کلاسیک دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.
شماره ۲۶۸ - من پرستار روی و موی توام
من پرستار روی و موی توام
بنده بندگان کوی توام ۱
تلخگو باش و ترش روی که من
بنده تلخ و ترش روی توام ۲
خواه بر خاک ریز و خواه بنوش
من چه آبم که در سبوی توام ۳
تو حدیدی و من چو مقناطیس
که بهر سو روم بسوی توام ۴
نکنم روی دل بسوی عدوت
گر کنم نیز من عدوی توام ۵
تو چه بحری و من چه جوی روان
که سرا پا بجستجوی توام ۶
تو چه مهری و من چو حربایم
زانکه همواره روبروی توام ۷
بنده بندگان کوی توام ۱
تلخگو باش و ترش روی که من
بنده تلخ و ترش روی توام ۲
خواه بر خاک ریز و خواه بنوش
من چه آبم که در سبوی توام ۳
تو حدیدی و من چو مقناطیس
که بهر سو روم بسوی توام ۴
نکنم روی دل بسوی عدوت
گر کنم نیز من عدوی توام ۵
تو چه بحری و من چه جوی روان
که سرا پا بجستجوی توام ۶
تو چه مهری و من چو حربایم
زانکه همواره روبروی توام ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۷ - خیز ای همدم که یکدم ناله و زاری کنیم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۹ - باز از دل شیدائی، شوریده سری دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
