خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر اشتیاق و عشق شاعر به معشوق است. او با زبانی شیوا و پراحساس، از نیاز خود به دیدار معشوق، وفاداری و صفای باطن خود سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی مانند خلوتگاه اسرار و تقدیس دارد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۲۶۴ - بگشای در خانه که نره گدائیم
بگشای در خانه که نره گدائیم
گر تو نگشائی بشکستن بگشائیم ۱
گر میندهیمان بگدائی و بزفتی
یکبوسه ز لعل تو بدزدی بربائیم ۲
با ما بوفا کوش که ما اهل وفائیم
ما را بصفا باش که ما اهل صفائیم ۳
روزی قند آخر که سر زلف تو گیریم
وقتی شود آخر که لب لعل تو خائیم ۴
از لعل تو یکبوسه بمستی بستانیم
بر زلف تو یکعقده بشوخی بفزائیم ۵
هی بوسه ز لعل تو بگیریم و ببخشیم
هی چهره بزلف تو بمالیم و بسائیم ۶
ای پادشه کشور تقدیس و تجلی
ما گر چه گدائیم هم از شهر شمائیم ۷
عمریست که ما بر در این خانه نشستیم
یکبار بپرسید که چونیم و چرائیم ۸
ایشاهد خلوتگه اسرار بیکبار
از پرده برون آی که از پرده درآئیم ۹
گر تو نگشائی بشکستن بگشائیم ۱
گر میندهیمان بگدائی و بزفتی
یکبوسه ز لعل تو بدزدی بربائیم ۲
با ما بوفا کوش که ما اهل وفائیم
ما را بصفا باش که ما اهل صفائیم ۳
روزی قند آخر که سر زلف تو گیریم
وقتی شود آخر که لب لعل تو خائیم ۴
از لعل تو یکبوسه بمستی بستانیم
بر زلف تو یکعقده بشوخی بفزائیم ۵
هی بوسه ز لعل تو بگیریم و ببخشیم
هی چهره بزلف تو بمالیم و بسائیم ۶
ای پادشه کشور تقدیس و تجلی
ما گر چه گدائیم هم از شهر شمائیم ۷
عمریست که ما بر در این خانه نشستیم
یکبار بپرسید که چونیم و چرائیم ۸
ایشاهد خلوتگه اسرار بیکبار
از پرده برون آی که از پرده درآئیم ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - دلی از نازکی چون شیشه دارم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - خیز تا رخت از این کوی بیکسوی کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
