خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا شعری است که از عناصر طبیعت مانند باد، صبح، مهتاب و شیر برای بیان مفاهیم عمیق تر استفاده می‌کند. شاعر از تصاویر زیبا و نمادین برای انتقال احساسات و تفکرات خود بهره می‌برد. در این شعر، مفاهیمی مانند مرگ، زندگی، نوشیدن باده و گذر زمان به چشم می‌خورد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به نوشیدن باده و مفاهیم مرتبط با مرگ ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۹۱ - بر خیز که خاست باد شبگیر
بر خیز که خاست باد شبگیر
موذن بمناره گفت تکبیر ۱
تو نیز چو باد و چون موذن
گر باده خوری بنوش شبگیر ۲
سرخی شفق سپیدی صبح
خونی است که ریخته است در شیر ۳
مهتاب و هوای صبحدم بین
آمیخته شیر با تبا شیر ۴
آنجرعه که ماند در سبو دوش
بردار و بجام کن سرازیر ۵
مه داس و فلک بسان دستاس
وین روی زمین چو سنگ در زیر ۶
این بدرود آن بکوبد و مرگ
از خوردن ما نمیشود سیر ۷
موذن بمناره گفت تکبیر ۱
تو نیز چو باد و چون موذن
گر باده خوری بنوش شبگیر ۲
سرخی شفق سپیدی صبح
خونی است که ریخته است در شیر ۳
مهتاب و هوای صبحدم بین
آمیخته شیر با تبا شیر ۴
آنجرعه که ماند در سبو دوش
بردار و بجام کن سرازیر ۵
مه داس و فلک بسان دستاس
وین روی زمین چو سنگ در زیر ۶
این بدرود آن بکوبد و مرگ
از خوردن ما نمیشود سیر ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - چه خوش است آنکه شبی از سر شب تا بسحر
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - خواجه در آرزوی عمر دراز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
