خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از ریا و تظاهر در دینداری و زهدنمایی انتقاد می‌کند. او از شنیدن سخنان واعظ مسجد خسته شده و خواهان رهایی از تسبیح و دستار نمادین است. شعار بر این باور است که خدا جوئی واقعی با آزاری همراه نیست و به جای ظواهر دینی، به دنبال حقیقت و رهایی از ریا است.
محتوا شامل نقدهای اجتماعی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین برخی مفاهیم انتزاعی و انتقادی موجود در متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸۷ - الا تا کی حدیث از عمر و عمار
الا تا کی حدیث از عمر و عمار
بزن مطرب رهی از خمر و خمار ۱
حدیث واعظ مسجد شنیدم
ندارد حاصلی جز طول و تکرار ۲
دل ما را بدست آر، ار بزرگی
بزرگی نیست ایشیخ آن دستار ۳
خدا جوئی بی آزاریست ای مرد
برو بیزار شو از مردم آزار ۴
از این می خوردن پنهان ملولم
بنه در کوی خمارم بیکبار ۵
از این تسبیح و دستار آمدم تنگ
ببر تسبیح و دستارم بیکبار ۶
نمیخواهم دگر جور نهانی
ببند از زلف زنارم بیکبار ۷
بزن مطرب رهی از خمر و خمار ۱
حدیث واعظ مسجد شنیدم
ندارد حاصلی جز طول و تکرار ۲
دل ما را بدست آر، ار بزرگی
بزرگی نیست ایشیخ آن دستار ۳
خدا جوئی بی آزاریست ای مرد
برو بیزار شو از مردم آزار ۴
از این می خوردن پنهان ملولم
بنه در کوی خمارم بیکبار ۵
از این تسبیح و دستار آمدم تنگ
ببر تسبیح و دستارم بیکبار ۶
نمیخواهم دگر جور نهانی
ببند از زلف زنارم بیکبار ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - بر چهره تو طره پیراسته خوشتر
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - ای گشته یک امروز تو از محفل ما دور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
