شماره ۱۷۸ - لطف تو سنگ را به نظر گوهر آورد

لطف تو سنگ را به نظر گوهر آورد
مهر تو خاک را به تجلی زر آورد ۱

صد کاروان ز جود تو در هر نفس روان
آن صد چو بر گذشت، صد دیگر آورد ۲

هر شب مرا به دفع حوادث به خوابگاه
عون تو صد حصار و دو صد لشگر آورد ۳

خورشید را که رفته ز خاور به باختر
از باختر دوباره سوی خاور آورد ۴