خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر به بررسی تناقض‌ها و نام‌گذاری‌های مختلف در جهان می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که چیزهایی مانند عقل، هنر، دانش، و ثروت، در نهایت ممکن است بی‌معنی یا فریبنده باشند. همچنین، اشاره‌هایی به شخصیت‌های تاریخی و اساطیری مانند یوسف، یعقوب، نوح، و علی (ع) دارد و نشان می‌دهد که همه‌چیز در جهان به یک حقیقت واحد بازمی‌گردد.

محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و اساطیری نیاز به دانش پیش‌زمینه دارند.

مشاهده کامل

این پایه که عقل و هنرش نام نهادند
سرمایه فتح و ظفرش نام نهادند

دیدم هم بیدانشی و بی خبری بود
از شعبده علم و خبرش نام نهادند

خود بینی و کبر و حسد و عجب و ریا بود
دانشوری و فضل و فرش نام نهادند

صد بند و گره از غم دل بر سر و بردوش
در هم زده تاج و کمرش نام نهادند

بر خاک فتاد از مه و از مهر فروغی
این بیخردان سیم و زرش نام نهادند

خون شد دل خورشید ز بی برگی این خاک
از عشوه عقیق و گهرش نام نهادند

راز دل افلاک بیک مشت گل و خاک
بنهفته بصورت بشرش نام نهادند

گه یوسف و یعقوب گهی شیث و گه ایوب
گه نوح و گهی بوالبشرش نام نهادند

گه خواجه لولاک گهی خسرو افلاک
گه باب شبیر و شبرش نام نهادند

خواندند گهی خواجه هر منعم و درویش
گه خالق هر خیر و شرش نام نهادند

القصه که از تابش رخسار علی بود
یک جلوه که شمس و قمرش نام نهادند

در خاک نهان ریشه و بر چرخ عیان شاخ
گاهی شجر و گه ثمرش نام نهادند

زاده زدمش آدم و او زاده ز آدم
گاهی پدر و گه پسرش نام نهادند

از زلف و رخ او بدل چرخ خیالی
تابید که شام و سحرش نام نهادند

«میرزا حبیب خراسانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir